Van de week kreeg ik de vraag of ik creatief ben. Ik weet nooit zo goed wat ik daarop moet antwoorden, want creatief zijn is mijn hele persoonlijkheid. Je kunt me ook vragen of ik adem, dat is voor mij van hetzelfde kaliber. Door deze vanzelfsprekendheid vind ik het antwoord op deze vraag altijd heul erg ingewikkeld, waarmee ik mezelf waarschijnlijk enorm tekortdoe. Maar het is voor mij echt alsof je aan Willem-Alexander vraagt: ‘Eij ben jij een koning of zo?’
Maar ik begrijp tegelijkertijd ook dat je creativiteit niet aan mijn neus kunt zien, dus er is werk aan de winkel!
Ik heb na twintig jaar in het communicatievak (we hebben een jubileum deze week) het idee dat ik iets anders versta onder creativiteit dan een groot deel van mijn vakgenoten. Dat is niet erg, maar het wordt wel tijd dat ik met mijn eigen definitie kom, dan weten we wat beter wat we aan elkaar hebben. Ik bedoel maar… ik kan alles voor je doen, hoor. Maar om tot een zo optimaal mogelijk resultaat te komen, zijn er wel een paar randvoorwaarden.
Vraag me bijvoorbeeld niet hoe ik dingen maak of schrijf en dat te formaliseren in een plan. Het komt tot me, meestal vrij snel ook. Ga je daar een hele structuur omheen bouwen? Zazoum… dan is het weg. Ik ga ook niet heel goed op allerlei restricties. Dat klinkt binnen een werkcontext altijd een beetje ingewikkeld, maar dat hoeft het niet te zijn. Ja, tuurlijk ben ik creatief. Maar bedoelen we daar hetzelfde mee? En hoever heb je het al voor me ingekaderd of ingevuld?
Ik denk zelf dat echte creativiteit een tegenwicht kan bieden aan alle dertien in een dozijn die we tegenwoordig zien door algoritmes en AI. Het is fijn (haha nee, natuurlijk is dat niet fijn) dat iedereen en z’n moeder nu een tekst of een plaatje kan produceren, maar ik merk bij mezelf dat ik afhaak als ik weer voor de 70ste keer dezelfde trend langs zie komen op social media of overal struikel over dezelfde afgestompte zinnetjes in een webtekst of bericht.
Nu denk je misschien: ha Elise, we moeten jou natuurlijk inhuren, dan komt alles goed! Ja, dat kan. Maar dan gaan we wel eerst een goed gesprek hebben over wat mijn vorm van creativiteit echt voor jou kan betekenen en of jij de status quo durft te bevragen. Wild, ik weet het.
——
Om mijn creativiteit wat zichtbaarder te maken heb ik het Petit Atelier de Poche verzonnen, een soort creatieve speeltuin. Ik doe in mijn kleine huis (het kleine atelier) vaak meer dan de meeste mensen in een villa, maar dat mag ik best wel wat meer laten zien. Het atelier krijgt hier op mijn site ook nog een hele hoek die ik nog moet inrichten. Ik heb in ieder geval al mijn instagram-account hernoemd en een vliegende start gemaakt met de nieuwste loot aan de Elise-boom: filmpjes!
