Omdat ik een beetje op de hoogte wil blijven van wat er in de erfgoedwereld speelt, gun ik mezelf af en toe een dag of middag waar ik me laat bijpraten over een bepaald onderwerp en waar ik wat bekende en onbekende collega’s spreek. Anderhalve week geleden was het weer tijd voor zo’n inhoudelijk uitje. Ik toog naar Haarlem voor het congres van de Week van het Duurzaam Erfgoed. Erfgoed is een ontzettend breed vakgebied dat vele onderwerpen beslaat. Dat is ook de reden dat ik er zo graag in werk, ik houd van afwisseling.
‘Stel je eens voor dat alles interessant is,’ zei een coach een paar jaar geleden tegen mij, ‘Op je werk. Ik denk dat dat best kan, hoor.’
‘Hmmm,’ zei ik, terwijl ik haar sceptisch aankeek.
Wist ik veel. Ik was namelijk een beetje cynisch geworden. Daarom was ik ook naar haar toegegaan, want ik vond (en vind) mezelf te jong en te leuk om cynisch over werk te doen.
Maar goed, over werken an sich kan ik een boek schrijven. En dat ga ik niet doen, want dit is een blogje over mijn bezoek aan Haarlem. Mijn dag daar bestond uit verschillende bezigheden, een drieluik:
Frans Hals Museum
Omdat het congres pas in de middag plaatsvond, ging ik ’s ochtends eerst naar het Frans Hals Museum, want daar was ik nog nooit geweest. Ik bekeek beroemde en minder beroemde schilderijen en was blij verrast door hoe gevarieerd het museum was. Ik weet ook niet precies wat ik dacht, hoor. Misschien verwachtte ik dat er alleen werk van Frans Hals hing. Wat natuurlijk een beetje een simpele gedachte is, maar het was dus behoorlijk tof. En ook het gebouw was prachtig, echt een topochtend voor deze museumbewoner.
Congres Week van het Duurzaam Erfgoed
Nadat ik even een broodje had gehaald bij een van de plaatselijke supers, liep ik richting de Phil. Daar vond het congres van de Week van het Duurzaam Erfgoed plaats. Ik moet altijd een beetje mijn draai vinden op dit soort evenementen. Ik ben natuurlijk de koningin van dingen alleen doen, maar dat wil niet zeggen dat ik dat altijd makkelijk vind. Gelukkig vond ik in de pauze en na afloop een aantal collega’s die ik al een tijdje niet meer gezien had, dus dat was leuk en goed.
Stortregen
Daarna was het tijd voor de rondleiding door Haarlem langs een aantal verduurzamingsprojecten. Het stortregende en de chaos was compleet, waardoor ik achter het verkeerde groepje aanrende. Natuurlijk ging ik al na 100 meter of zo in een diepe plas staan, waardoor ik de eerste twintig minuten alleen maar kon denken aan mijn kletsnatte linkervoet. Ik was toen bijna naar het station gelopen om naar huis te gaan, want zo dramatisch ben ik wel. Maar! Ik hield vol. Het was lang geleden dat ik zo nat ben geregend. Maar het bezoekje aan het Zuiderhofje en daarna de Jopenkerk compenseerde mijn chagrijn natuurlijk wel.
Haarlem is echt een van mijn allerfavorietste steden in Nederland, trouwens. Dat vond ik al voor dit bezoek, maar nu ik er nog meer van gezien heb en zoveel gehoord heb over wat de gemeente daar doet op het gebied van duurzame monumenten, is de liefde alleen maar groter geworden. ❤️